[VD] Reply Entry for New Year Event
posted on 31 Jan 2012 17:14 by tango in VDเนื้อหาในเอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
[VD] Reply Entry for New Year Event
Nebari side (เนบาริจับฉลากได้สิ่งนี้)
-กิ๊ง-
เสียงกระดิ่งบนบานประตูร้าน Daily Pasta ดังขึ้นเมื่อประตูถูกแง้มเปิดออก บุรุษไปรษณีย์ตัวผอมๆนายหนึ่งยื่นหน้าเข้ามาในร้านแบบไม่ค่อยมั่นอกมั่นใจเท่าไหร่นัก
“ยินดีต้อนรับครับ” ชายร่างสูงใหญ่ผิวดำท่าทางน่ากลัวกล่าวต้อนรับลูกค้าทันที “ต้องการจะสั่ง....”
“อ่ะ เอ่อ คุณเนบาริ วิลเลี่ยม อยู่มั๊ยครับ?” บุรุษไปรษณีย์พูดขัด “ผมมาส่งพัสดุครับ”
“อ้อ เขาอยู่ข้างบนหลังร้าน” ซามูเอลว่า “เดี๋ยวผมเซ็นแทนก็แล้วกัน”
“ครับ” บุรุษไปรษณีย์ยื่นกล่องพัสดุพร้อมกับเอกสารสำหรับเซ็นรับให้ชายผิวดำร่างใหญ่ ซึ่งอีกฝ่ายก็หยิบปากกาขึ้นเซ็นชื่อและรับกล่องพัสดุทันที “ขอบคุณและขอตัวก่อนนะครับ”
เมื่อบุรุษไปรษณีย์จากไปแล้ว ซามูเอลก็เดินถือกล่องพัสดุไปยังหลังร้านและวางมันไว้บนโต๊ะกินข้าว รอให้ผู้เป็นเจ้าของพัสดุเดินลงมาหยิบไปเอง....
“นี่มันอะไรกัน? ให้ตายสิ!” ชายหนุ่มผมสีชมพูอ่อนขมวดคิ้วหลังจากเปิดกล่องพัสดุแล้วพบว่าข้างในนั้นมีอะไรอยู่
“ทำไมล่ะ? ได้ของไม่ดีเหรอ?” เอเลนอร์ที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จแล้วเดินลงมาที่ห้องนั่งเล่นถามขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนคู่หูของเขาโวยวายกับสิ่งที่อยู่ในกล่องพัสดุ มันเป็นสิ่งของที่อีกฝ่ายจับฉลากได้ในอีเว้นท์วันปีใหม่ ส่วนตัวเขาเองนั้นไม่ได้ส่งของไปจับฉลากด้วยเพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับเมนูต้อนรับปีใหม่ของที่ร้าน
“ดูดิ” เนบาริหยิบสิ่งของที่อยู่ในกล่องชูขึ้นให้อีกฝ่ายดู มันคือร่มสีแดง มีลวดลายพร้อยและพู่สีทองดูระยิบระยับ “ฉันได้ไอ่เนี่ยอ้ะ!”
เอเลนอร์แทบจะกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ แต่เขาก็ยังสามารถกลั้นได้ระดับหนึ่ง “...จับได้ของใครล่ะเนี่ย?”
“รู้สึกจะชื่ออาคาริ (<< เนบะอ่านแบบชื่อญี่ปุ่น) อะไรเนี่ยแหละ” เขาเก็บร่มลงใส่กล่องเหมือนเดิม ทำใจลองใช้มันไม่ลงเลยทีเดียว
“จะรีบเก็บทำไม?” สุดท้ายเอเลนอร์ก็หัวเราะเสียงต่ำ “สีก็ออกจะเข้ากับสีผมของนายดีนะ”
“จะบ้าเรอะ!? ร่มแต๋วแตกขนาดนี้ ทำใจใช้ไม่ลงเฟ้ย!!”
“แล้วจะทำยังไงกับมันล่ะ?”
เนบาริขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นไม่นานก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา....
++++
Malik’s side (มาลิคจับฉลากได้สิ่งนี้)
“พัสดุถึงท่านมาลิคครับ” ชายผิวแทน ผมสีบลอนด์เอ่ย พร้อมกับเดินถือกล่องพัสดุไปรษณีย์มาวางไว้บนโต๊ะทานอาหาร ตำแหน่งตรงหน้าของดีเจหัวเร็กเก้ที่กำลังนั่งทานอาหารเย็นอยู่พอดี
“ฉานกินอยู่ไม่เห็นเรอะ?” แม้จะพูดแบบนั้น แต่สายตาของดีเจมาลิคก็จับจ้องอยู่ที่กล่องพัสดุ “ไหนๆก็ไหนๆแล้ว แกะให้หน่อยสิ”
ชายผมบลอนด์หรี่ตามองอีกฝ่าย “แต่มันของๆท่านนะ”
“น่า--- บาเรน” มาลิคใช้มีดจิ้มสเต็กเนื้อที่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆเข้าปาก “แกะให้หน่อย ฉานมือไม่ว่างจริงๆนี่”
ชายผมบลอนด์ถอนหายใจ ก่อนจะคว้ากล่องพัสดุมาแกะเปิด เขาหยิบสิ่งที่อยู่ในกล่องออกมาวางไว้บนโต๊ะทานอาหารตรงหน้ามาลิคอีกตามเคย
มาลิคจ้องมองตุ๊กตาเซรามิคแมวกวักที่อยู่ตรงหน้า ชะงักส้อมและมีดในมือ “...แมวอ้วนอะไรทำไมมันหน้ายิ้มแบบนี้อ่ะ? ของจากใครล่ะเนี่ย?”
บาเรนมองชื่อบนกระดาษที่แนบมากับตุ๊กตาแมว “เอ่อ...จิ....จิเรียว....” เขาขมวดคิ้ว ไม่แน่ใจว่าอ่านชื่อบนกระดาษถูก เพราะมันเป็นภาษาที่เขาไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
“ชื่อภาษาญี่ปุ่นเหรอ?”
“คงจะประมาณนั้นมังครับ”
มาลิคจ้องตัวอักษรคันจิบนตัวตุ๊กตาแมว “งั้น...ไอ่ตัวอักษรยึกยือนี่ก็คงเป็นภาษาจีน ไม่ก็ญี่ปุ่น”
“แต่ผมดูจากรูปร่างหน้าตามันแล้ว มันน่าจะเป็นของญี่ปุ่นนะครับ”
“ทำไมมั่นใจจัง?”
“ก็...ส่วนมากญี่ปุ่นชอบผลิตของน่ารักๆนี่นา” บาเรนให้เหตุผล เขาจำได้ว่าเคยเห็นสินค้าญี่ปุ่นขายอยู่ในห้างสรรพสินค้าในแอนลิงก์อยู่บ้าง และส่วนมากของเหล่านั้นจะดูน่ารักไปเสียหมด
“อืมม์....” มาลิคจำไม่ได้ว่าเขาเคยเห็นแมวกวักแบบนี้ที่ไหนมาก่อน “เอาเถอะ แล้วจะทำยังไงกับมันดีล่ะ?”
“ก็เก็บไว้สิครับ”
“แล้ว...มันมีความหมายแฝงอะไรรึเปล่าอ่ะ?” มาลิคลูบเครา “แบบ...มันมีตัวอักษรยึกยืออยู่อ่ะ มันน่าจะมีความหมายอะไรบ้างนะ”
“ขอโทษครับ ผมเองก็ตอบไม่ได้” บาเรนยอมรับ เขาอ่านภาษาเหล่านั้นไม่ออกจริงๆ “หรือไม่ก็....ลองเอาไปให้คนที่อ่านออกช่วยดูให้สิครับ”
“ฉานว่านะ มันต้องเป็นอะไรที่เป็นมงคล.....เพราะหน้าแมวมันยิ้ม มีกระดิ่งกับลูกแก้วด้วย”
“.....”
พวกเขานั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นมาลิคก็ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะดังปึง จานอาหารแทบลอย “รู้แล้วล่ะว่าจะเอาไปให้ใครดี!!”
++++
“คุณมาลิค ฉันมีอะไรจะให้” เนบาริเอ่ยขึ้นหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหลังแมตช์ประจำวัน เขาหยิบกล่องพัสดุออกมาจากตู้ล็อคเกอร์ จากนั้นหันไปหาคนที่ยืนรอเขาอยู่ในห้องล๊อคเกอร์
“ฉานก็มีของจะให้” ดีเจมาลิครับกล่องนั้นมา ก่อนจะดีดนิ้วเรียกสต๊าฟคนหนึ่งถือตุ๊กตาเซรามิกแมวกวักเข้ามาในห้องแล้วส่งมันให้ชายหนุ่มผมสีชมพูอ่อน
“คุณมาลิคเองก็จับได้ของที่ไม่อยากได้งั้นเหรอ?” เนบาริถาม รับตุ๊กตาแมวกวักมาดู “นี่มันแมวกวัก สัญลักษณ์แห่งความโชคดีนี่นา”
“เธอรู้ใช่ป่ะว่ามันใช้งานยังไง?”
“ก็แค่เอามันตั้งไว้ในร้าน ไว้เรียกลูกค้า....”
“ห๊ะ? มันใช้เรียกลูกค้าเหรอ? ฉานไม่ยักกะรู้” มาลิคตาโตเหมือนเห็นเป็นเรื่องมหัศจรรย์ “งั้นถ้าเอามันมาตั้งไว้ในคลับ ลูกค้าจะเยอะขึ้นมั๊ยอ่ะ?”
เนบาริเพียงมองหน้าอีกฝ่ายตาปริบๆ
“แต่ช่างเถอะ ฉานให้เธอละกัน แล้วก็ขอบจายสำหรับของในกล่องนี่”
“คร้าบ ขอบคุณคร้าบ” เนบาริปิดล็อคเกอร์ สะพายเป้ขึ้นบ่า “งั้น...วันนี้ฉันกลับก่อนล่ะ บาย” พูดจบก็รีบชิ่งออกไปก่อนที่มาลิคจะทันพูดอะไร
ชายผมเร็กเก้ยืนมองกล่องพัสดุ สงสัยอยู่ว่าข้างในมีอะไร ท่าทางจะเป็นของที่จับฉลากได้แล้วไม่ชอบเหมือนกับเราแหงๆ เขาเปิดกล่องออกมาดู....เขานิ่งไปครู่หนึ่ง มองของที่อยู่ในกล่องนิ่ง
...วอนซะแล้วเนบะ!! ฉานล่ะอยากจะเอาไอ่นี่เสียบตูดเธอชะมัด!!....
ณ ชั้น2ของอาคารพาณิชย์ ร้านขายร่ม Gold Wolf.....
“หืมม์? จะขายร่มนี้เหรอครับ?” เจ้าของร้านขายร่มผู้มีผมสีทองอ่อนตาสีฟ้าถามชายหัวเร็กเก้ที่วางร่มสีแปร๋นลงบนเค้าท์เตอร์
“อือ พอดีมีคนให้มา ผมไม่อยากได้” ชายผมเร็กเก้พ่นลมทางจมูก “แต่...จริงๆแล้วคุณเก็บไว้เลยก็ได้ ถือว่าผมให้เป็นของขวัญปีใหม่ก็แล้วกัน”
และไม่ทันที่เจ้าของร้านจะได้ตอบอะไร ชายผมเร็กเก้ก็เดินออกจากร้านไปเสียแล้ว....
++ END ++
ตอบช้าไปอย่างมหาศาลเลยแฮะ แต่ก็ตอบจนได้ ^__^lll (แลดูไร้ความรับผิดชอบยังไงพิกล กร๊า)